Rue d'Egmontstraat, 11 / B - 1000 Bruxelles
Tel. : +32.2.539.33.94 - Fax : +32.2.537.29.21
E-Mail : francquifoundation@skynet.be
Emile Francqui
Fondation d’Utilité Publique  –  Stichting van Openbaar Nut
News

2020 Rapport Cédric BLANPAIN

Plechtige uitreiking van de Francqui-Collen Prijs door Zijne Majesteit Koning Filip
in het Paleis der Academiën op 16 december 2020 (zonder publiek)

 

Loopbaan – Werken – Jury verslag 

FUNDAMENTEEL ONDERZOEK

Zijn Loopbaan

 

Cédric Blanpain geboren te Ukkel op 6 september 1970, begon zijn medische studies in 1987. Tijdens zijn studies was hij al gefascineerd door de medische wetenschappen en liep hij verschillende onderzoeksstages. Hij ontmoette prof. Bauwens en prof. Vassart, Francqui 1993-prijs, die een grote invloed zullen hebben op zijn opleiding en wetenschappelijke keuzes. Hij behaalde een doctoraat in geneeskunde van de Université Libre de Bruxelles (ULB) in 1995 met de grootste onderscheiding. Hij specialiseerde zich in interne geneeskunde van 1995 tot 2002. Parallel met zijn specialisatie in interne geneeskunde, voerde hij een doctoraatsthesis uit in de medische wetenschappen als FNRS-kandidaat in het laboratorium van Marc Parmentier (Francqui 1999-prijs), waar hij onderzoek deed naar hoe CCR5-liganden het binnendringen van het AIDS-virus remmen. Voor dit onderzoek ontving hij de Galien Farmacologieprijs 2002.

Na zijn proefschrift in de medische wetenschappen en zijn specialisatie in interne geneeskunde besloot hij van onderzoeksonderwerp te veranderen en begon hij met onderzoek van stamcellen. Om vaardigheden op dit gebied te verwerven, deed hij van 2002 tot 2006 een postdoctorale fellowship aan de Rockefeller University in New York, in het laboratorium van Elaine Fuchs, een wereldberoemde specialist in huidstamcellen. Voor dit postdoctoraat ontving hij eerst een beurs van de Belgian American Educational Foundation (BAEF) en vervolgens een beurs van de Human Science Frontier Program Organization (HFSPO).

In oktober 2006 werd hij benoemd tot gekwalificeerd onderzoeker van de FNRS en stichtte hij zijn onderzoekslaboratorium aan de Université Libre de Bruxelles dankzij een mandat d’impulsion scientifique van de FNRS, career development award van de Human Frontier Science Program Organisation alsook een onderzoekssubsidie van de Fondation Schlumberger pour l’éducation et de la recherche (FSER). Zijn onderzoeksgroep gebruikt celopsporingsmethoden en multidisciplinaire benaderingen om stamcellen in verschillende weefsels zoals huid, borstklier, prostaat of hart te identificeren en te karakteriseren tijdens de embryonale ontwikkeling, homeostase en weefselherstel. Hij gebruikt dezelfde benaderingen die zijn geïnspireerd door ontwikkelingsbiologie en stamcellen om de cellen te identificeren die kanker veroorzaken en de mechanismen die de progressie van kanker, de uitzaaiing van metastasen en de weerstand tegen kankerbehandelingen reguleren. Cédric Blanpain is sinds 2011 onderzoeker van de Walloon excellence in life sciences and biotechnology (WELBIO). Hij werd benoemd tot hoogleraar in 2011 en tot gewoon hoogleraar in 2012. Hij werd directeur van het stamcellen- en kankerlaboratorium in 2017. In 2018 richtte hij de spin-off Chromacure SA op, die nieuwe geneesmiddelen tegen kanker ontwikkelt.

Cédric Blanpain heeft verschillende prestigieuze prijzen ontvangen. Hij werd door het tijdschrift Nature geselecteerd als een van de tien belangrijkste wetenschappers in 2012. Hij ontving de Young Investigator Award van de European Molecular Biology Organization (EMBO), de Young Investigator Award van de International Society for Stem Cell Research (ISSCR) 2012, de Liliane Bettencourt-prijs voor biowetenschappen in 2012, de FNRS Joseph Maisin vijfjaarlijkse prijs voor fundamentele biomedische wetenschappen 2015, de prijs voor biomedisch onderzoek 2019 van de Astra-Zeneca Foundation. Hij werd verkozen tot lid van de EMBO in 2012, van de Royal Academy of Medicine in 2012 en van de Academia Europaea in 2015. Cédric Blanpain ontving drie onderzoekssubsidies van de Europese Onderzoeksraad (ERC): starting grant (2007-2012), consolidator grant (2013-2019) en advanced grant (2020-2025).

Cédric Blanpain is gehuwd met Florence Abramowicz, arts-specialist in de gynaecologie.  Ze hebben twee geweldige kinderen, Maxime (15 jaar) en Charly (13 jaar).

 

* * *

Zijn Werken

 

Cédric Blanpain bestudeert stamcellen tijdens de embryonale ontwikkeling, homeostase en weefselherstel, evenals hun verband met de ontwikkeling en progressie van kankers.

Zijn onderzoeksgroep heeft de stamcellen geïdentificeerd die verantwoordelijk zijn voor hartontwikkeling, evenals de moleculaire mechanismen die verantwoordelijk zijn voor de specificatie van hart- en vasculaire cellen. Met behulp van multidisciplinaire benaderingen, waarbij celtracering en eencellige sequentiebepaling worden gecombineerd, heeft de groep van Cédric Blanpain de mechanismen die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling, het onderhoud en het herstel van de huid geïdentificeerd.

Het laboratorium van Cédric Blanpain heeft nieuwe opsporingsmethoden ontwikkeld om de populaties van stamcellen te identificeren die aan de basis van de ontwikkeling van de borstklier en de prostaat liggen. Ze toonden in deze twee organen aan dat de eerste stadia van ontwikkeling werden gemedieerd door multipotente stamcellen die in staat waren in alle soorten weefselcellen zich te differentiëren. Tijdens de postnatale ontwikkeling worden multipotente stamcellen echter vervangen door verschillende populaties van unipotente stamcellen, die tijdens het volwassen leven slechts één van de celsubtypen vervangen. Het nieuwe ontwikkelingsparadigma dat in de prostaat en de borstklier is ontdekt, is ook van toepassing op vele andere weefsels.

Voor de overgrote meerderheid van de kankers zijn de cellen die de kanker veroorzaken nog onbekend. Het Blanpain-laboratorium was een pionier in het identificeren van de cellen die kanker veroorzaken. Hij ontdekte de cellen die basaalcelcarcinoom veroorzaken, de meest voorkomende kanker bij mensen. Hij heeft de cellen die de andere meest voorkomende huid- en borstkanker veroorzaken geïdentificeerd. Deze onderzoeken hebben ontdekt dat de cellulaire oorsprong van kankers doorslaggevend is voor de soorten kanker die zich zullen ontwikkelen, voor hun vermogen om metastasen te genereren en voor hun weerstand tegen behandeling.

Het bestaan ​​van kankerstamcellen staat al lang ter discussie vanwege de methodologie die gebruikt wordt om ze te bestuderen. De groep van Cédric Blanpain levert de eerste experimentele demonstratie door opsporing en celablatie van het bestaan ​​van kankerstamcellen in hun natuurlijke omgeving en van hun belang bij tumorgroei. Hij identificeert ook het belang van de vasculaire niche in de regulatie van deze kankerstamcellen, evenals de moleculaire factoren die hun functie reguleren. Zijn onderzoeksgroep heeft de celpopulaties geïdentificeerd die verantwoordelijk zijn voor uitzaaiingen en resistentie tegen kankerbehandelingen bij huid- en borstkanker en heeft een nieuwe medicijncombinatie die de resistentie tegen geneesmiddelen bij huidkanker uitroeit.

* * *

 

Jury verslag (19 november 2020)

 

The 2020 Francqui-Collen Prize in Biological and Medical sciences is awarded to Cédric Blanpain for his seminal contributions in the areas of cancer and normal stem cell biology. Dr Blanpain’s work at the interface between biological and medical sciences has transformed the way we think about the largest of our organs, the skin.

Trained in Belgium and at Rockefeller University, Dr Blanpain developed unique experimental techniques, called lineage tracing, that allowed him to analyze stem cells over time and follow in a quantitative manner, using sophisticated mathematical analysis, how they generate various daughter cells. Using this approach, Dr Blanpain was able to identify the specific stem cell populations that give rise to the skin and those that only become active when our skin is injured. He has done parallel work unraveling a similar arrangement in the mammary gland. Together with his team at the Université Libre de Bruxelles, he was also able to generate unique insights into the biology of lung and heart stem cells, identifying the stem cells that give rise to the various parts of those organs. These findings are of tremendous importance and will help to develop regenerative therapies for skin, lung and heart injuries.

Dr Blanpain’s unique quantitative approach gained particular attention for the analysis of various types of skin and breast cancers. He could identify cell types that lead to squamous cell carcinoma and to basal cell carcinoma and could analyze in a quantitative manner how they turn from normal stem cells into tumor promoting tumor stem cells when oncogenic mutations are introduced. Using those models, he could define the signaling pathways responsible for the steps and identify potential backup treatments for skin tumors resistant to common medical first-line treatment, a therapeutic approach that is now in clinical trials. Similarly, he has made key observations about the origin of luminal and basal-like breast cancers.

The work of Dr Blanpain illustrates beautifully how precise and quantitative basic biology studies can generate insight into human disease that can be directly translated into therapy. His unique success in going all the way from basic science to clinical application makes Dr Blanpain one of the premier researchers in his field.

 

In deze jury zetelden :

Professor Johannes (Hans) Carolus Clevers, MD
Hans Clevers MD PhD (1957) is professor in molecular genetics at Utrecht University. He leads a large research group at the Hubrecht Institute investigating stem cells and cancer. His discovery of the link between Wnt signaling and stem cells, the identification of gut stem cells and the development of organoid technology has led to multiple awards including the Breakthrough Prize in Life Sciences. He is an elected member of science academies in the Netherlands, France, the UK and the USA.

Voorzitter

en

Professor Emma Allen-Vercoe, PhD
Canada Research Chair
University of Guelph
College of Biological Science, Department of Molecular and Cellular Biology
Ontario, Canada

Professor Carlos Caldas, MD FMedSci
Carlos Caldas is Professor of Cancer Medicine, University of Cambridge, and Head, Breast Cancer Functional Genomics Laboratory, Cancer Research UK Cambridge Institute. He is Fellow of the Academy of the Medical Sciences, Fellow of the European Academy of Cancer Sciences, and EMBO Member. He received the 2016 ESMO Hamilton Fairley Award and holds an ERC Advanced Grant. His research focus is the functional genomics of breast cancer and its biological and clinical implications.

Professor Eelco de Koning, MD, PhD
Eelco de Koning is professor of diabetology at the Leiden University Medical Center and group leader at the Hubrecht Institute in the Netherlands. He heads the diabetes section at the LUMC and is coordinator of the nation-wide clinical islet transplantation program. After obtaining his M.D. he started research into islet biology and pathology at the Diabetes Research Laboratories in Oxford which resulted in a Ph.D. in 1994. He worked at the Joslin Diabetes Center 2004-2005 to focus on islet transplantation and beta cell regeneration. His research is currently focused on human islet cell identity and the generation of insulinproducing cells from stem cells.

Professor Yuval Dor, PhD
The Hebrew University of Jerusalem
Israel

Professor Michel D. Ferrari, MD, PhD, FANA, FRCP

Michel D. Ferrari, MD, PhD, FANA, FRCP
Professor of Neurology, in particular “Paroxysmal Cerebral Disorders”, at Leiden University Medical Centre, The Netherlands. He is an elected Fellow of the American Neurological Association and the British Royal College of Physicians. He received numerous awards, including the WINKLER Medallion for Excellence in Neurological Research, the HARTMANN MULLER Prize for Biomedical Research (Zurich University), the VICI Innovational Research Personal Incentive Schema Award, the SPINOZA Life Time Achievement Premium, the highest science prize in The Netherlands, and a GRAVITY Award “Brain on a Chip” as part of the “Netherlands Organ on Chip Initiative”

Professor dr. ir. Mike S.M. Jetten 
Full Professor and Head of the Department of Microbiology
Radboud University
Nijmegen, The Netherlands

Professor Jürgen Knoblich, PhD
Juergen Knoblich is heading the Institute of Molecular Biotechnology in Vienna.  He is a developmental neuroscientist studying human brain development and psychiatric disorders.  His group has developed a method for growing human brain tissue in the lab.  They can recapitulate human embryonic brain development during the first trimester and analyze the developmental defects leading to neurological disorders.

Professor Charles M. Rice, PhD
Charles M. Rice, PhD, is Head of the Laboratory of Virology and Infectious Disease at the The Rockefeller University. He is a prominent figure in research on members of the Flaviviridae including hepatitis C virus and has co-authored over 500 articles in the field of virology. He is a past President of the American Society for Virology, a Member of the U. S. National Academy of Sciences, and a recipient of the M. W. Beijernick, Dautrebande, Robert Koch, InBev Baillet-Latour prizes, the Lasker-Debakey Clinical Medical Research Award, and the Nobel Prize in Physiology or Medicine.

Professor Flora van Leeuwen, PhD
Head of division of Epidemiology and Psychosocial Research
Netherlands Cancer Institute
Professor of Cancer Epidemiology
Faculty of Medicine, Vrije Universiteit
Amsterdam, The Netherlands

Leden

* * *

Toespraak van Graaf Herman Van Rompuy
Voorzitter van de Francqui-Stichting

Vooreerst wou ik U, Sire, bedanken om ook deze keer aanwezig te zijn op de plechtige uitreiking van de Prijzen Francqui-Collen , de hoogste wetenschappelijke onderscheiding in ons land. Nous sommes peu nombreux aujourd’hui, mais je parle au nom des personnes qui seraient normalement présentes ici.

Onnodig te zeggen dat de zitting van vandaag uniek is. In zekere zin hoop ik dat ze echt uniek blijft. Ik bedoel, dat wat velen belet hier deze ochtend aanwezig te zijn, eenmalig is. Maar ik ben daar niet zo zeker van. De invloed van klimaatveranderingen op deze en wellicht andere potentiële pandemieën is een reële mogelijkheid. Een oorzaak zou zijn dat door ontbossing, dieren, dragers van het virus, naar bewoonde plaatsen gedreven worden en dat zo het virus overgedragen wordt op mensen. La pandémie serait alors moins externe à l’homme qu’on ne le pense souvent. Ce ne serait donc pas une fatalité qui nous tomberait dessus, mais quelque chose que nous pourrions remédier.

Notre réunion d’aujourd’hui est également spéciale car nous avons deux lauréats, alors que nous n’en avions normalement qu’un seul. La dernière fois, ils étaient trois mais eux travaillaient sur le même projet. Ici, les deux lauréats ont leur propre discipline dans la médicine. Le prix n’a pas été décerné pour un projet particulier comme en 2019 mais en raison du travail scientifique exceptionnel effectué au fil des ans. Il ne s’agit pas non plus d’une récompense pour une vie dédiée à la science , car la vie ne commence vraiment qu’à la cinquantaine. Le Roi peut en témoigner. Pour moi, cela a même commencé à soixante ans !

De zitting van vandaag is ook speciaal omdat het de eerste Francqui-Collen prijzen zijn in de geschiedenis. Dank zij de edelmoedigheid van Désiré baron Collen zijn wij in staat twee laureaten te bekronen en aan te moedigen. De heer Collen is trouwens zelf een Francquiprijswinnaar. Het is een uitzonderlijk gebaar waar wij zeer erkentelijk voor zijn.

Laat mij toe de twee laureaten kort voor te stellen.

Cédric Blanpain (ULB) en Bart Loeys (UAntwerpen) zijn de laureaten van de twee Francqui-Collen Prijzen 2020 voor fundamenteel en klinisch onderzoek. De Francqui-Stichting bekroont hen voor hun uitzonderlijke bijdragen op het domein van kanker en van genetische ziekten. Leurs contributions innovantes représentent de véritables percées dans le domaine des sciences biologiques et médicales.

Cédric Blanpain reçoit un prix pour sa recherche fondamentale dans les domaines du cancer et de la biologie des cellules souches. Le Professeur Blanpain, spécialiste en médecine interne, a créé son propre laboratoire à l’ULB en 2006. Il étudie le rôle des cellules souches dans le développement du cancer de la peau et du sein, en plus de leur capacité de régénération. Dans le cadre de ses recherches sur le cancer, le professeur Blanpain a été le premier à utiliser la technique du traçage cellulaire, qui lui a permis de déterminer l’origine exacte de certains cancers.

De andere prijs gaat naar Bart Loeys, gewoon hoogleraar cardiogenomics aan de Universiteit Antwerpen, voor zijn klinisch en translationeel onderzoek dat leidt tot een beter inzicht, betere diagnoses en betere behandeling van genetische ziektes die de bloedvaten aantasten. Prof. Loeys legt zich toe op cardiogenetica en heeft baanbrekend onderzoek verricht naar de genetische oorzaken van aorta aneurysma’s. In 2005 beschreef hij met zijn Amerikaanse collega Harry Dietz voor het eerst de erfelijke aorta-aandoening die nu als het Loeys-Dietz syndroom gekend is.

Beiden gaan op basis van hun fundamenteel en klinisch onderzoek over naar de zoektocht naar therapieën. Kan er een grotere maatschappelijke dimensie zijn dan het redden van mensenlevens?

Pour la vaste majorité des cancers, les cellules à l’origine des cancers sont encore inconnues. Pionnier dans l’identification des cellules à l’origine des cancers, le laboratoire de Cédric Blanpain a découvert les cellules à l’origine du carcinome basocellulaire, le cancer le plus fréquent chez l’humain, mais aussi d’autres cancers de la peau ainsi que des cancers du sein. Des travaux d’une importance majeure qui ont permis de découvrir que l’origine cellulaire des cancers était déterminante dans les types de cancer qui vont se développer, dans leur capacité à générer des métastases et dans leur résistance aux traitements. Ses recherches à l’université ont mené à développer de nouveaux médicaments anticancéreux.

Waar Prof. Loeys nu op inzet is om beter te begrijpen waarom een genetische afwijking bij een bepaald familielid tot aortaproblemen leidt en bij een ander familielid met dezelfde genetische afwijking, niet. Als we weten hoe andere genen dat compenseren, kunnen we medicatie geven die het compenserende mechanisme van die genen nabootst om zo te voorkomen dat een ziekte ontstaat. Het zijn vaak jonge mensen die sterven aan een scheur in hun slagader. Als het gebeurt, heb je meer dan 50% kans om binnen de 24u te overlijden.

Ik laat het over aan beide professoren om meer in detail te gaan. Ik ben er niet toe in staat. Ik vertrouw ook volledig op de internationale jury, onder voorzitterschap van Prof. Clevers, en  waarvan trouwens ook dit jaar een Nobelprijswinnaar deel van uitmaakte. De jury werd eens te meer door onze afgevaardigde-bestuurder professor Pierre Van Moerbeke deskundig samengesteld en begeleid. Je tiens à le remercier sincèrement et de manière explicite. Prof. Blanpain en Loeys  zullen vandaag maar kort spreken maar bij de volgende publieke zitting voor de prijzen voor 2021 zullen zij de kans krijgen dat meer uitgebreid te doen.

C’est une coïncidence que ces Prix bio-médicaux soient décernés à l’occasion de la plus grande crise sanitaire que notre pays et, en fait, le monde entier connaissent depuis un siècle. En même temps, le respect pour les médecins, le personnel soignant et la science n’a jamais été aussi élevé. L’expertise est à nouveau appréciée par une grande partie de la population.

In landen waar het advies van deskundigen en wetenschappers genegeerd werd, liep het fout. Dat is velen niet ontgaan. Dat men zo vlug vaccins wist te ontwikkelen en te produceren is ook ongezien. De wetenschap redt de wereld in zekere zin. Beeld U in dat wij nog jaren in die infernale cirkel van besmettingen, versoepelingen en opnieuw besmettingen hadden moeten leven! De ene golf zou gevolgd worden door een andere. Het verlies aan mensenlevens, aan welzijn en aan jobs zou nog dramatischer zijn geweest. Wij wachten nu op de vaccinatiegolf! Het wordt de grootste uitrol operatie uit de menselijke geschiedenis. Après tout, nous vivons dans une pandémie, le mot fait référence à l’origine grecque et signifie ‘le peuple entier’, le monde entier. Après toutes les mondialisations possibles, notamment celles de la technologie, des voyages, des économies, du sport, de la musique, du cinéma, des loisirs, etc. il y a maintenant la mondialisation de la maladie. Elle est liée aux autres formes de mondialisation. Nous sommes avec presque 8 milliards de personnes sur le même bateau.

Il est très regrettable que la mondialisation du virus ne s’accompagne pas d’une « gouvernance mondiale ». Au contraire, c’est l’approche nationale et nationaliste qui domine. Mon vaccin d’abord. My vaccine first. Tant que le monde entier ne sera pas sain et sauf, nous ne le serons pas non plus, à moins de fermer les frontières et de nous retirer du monde.

Wat een contrast tussen de kracht van het rationele denken en de stroom van wild ‘fake news’, van belachelijk complotdenken, van vooroordelen en negationisme. Zelfs leiders van grote landen doen hieraan mee, deels uit een loutere drang om populair te blijven bij hun specifieke achterban, deels uit lafheid om toch maar geen impopulaire maatregelen te moeten treffen. Het populisme verhevigt de gezondheidscrisis terwijl de gezondheid toch de grootste dienst is die men aan het volk en aan ieder van ons kan verlenen. Gelukkig is er de ‘stille meerderheid’ van mensen om wel te luisteren naar de stem van de wetenschap en die van de rede. Maar een significante minderheid kan die inspanningen van een meerderheid teniet doen. Indien onvoldoende mensen zich laten vaccineren dan blijven wij ons vastrijden in het moeras van het virus.

Depuis Andreas Vesalius au XVIe siècle, la médecine est une science dans laquelle nous excellons. En 1432, il existait déjà une faculté de médecine à Louvain. Jules Bordet, Corneel Heymans, Albert Claude et Christian de Duve ont reçu le prix Nobel de médecine. de Duve est un prix Francqui 1960. Prendre soin des gens est donc dans nos gènes, tant au Nord, au Sud et qu’au Centre du pays.

La médecine combine comme aucune autre discipline le savoir et les soins, la raison et le cœur. Daarom is het goed in deze coronatijden hulde te brengen aan de kunde om te genezen, aan de kunst om te genezen, aan de deugd om voor zieke mensen te zorgen.

* * *

Toespraak van Cédric Blanpain

Sire, Excellence, Mesdames et Messieurs

J’ai toujours considéré comme beaucoup de nos citoyens le prix Francqui comme le prix belge le plus prestigieux. Je suis donc extrêmement content et honoré de recevoir aujourd’hui le prix Francqui-Collen pour les sciences biomédicales fondamentales 2020. Je me réjouis d’autant plus de le recevoir des mains de sa Majesté le Roi, ce qui démontre  l’intérêt de la famille royale et de nos citoyens pour la recherche en sciences fondamentales. Je remercie la Fondation Francqui ainsi que les membres du jury international de m’avoir choisi comme lauréat parmi les autres candidats qui avaient été proposés cette année et qui étaient, j’en suis certain, très talentueux et méritants. Je suis d’autant plus heureux de recevoir ce prix qu’un grand nombre de scientifiques comme le Professeur Vassart ou le Professeur Parmentier, qui m’ont beaucoup marqué durant ma carrière et ont façonné mon esprit scientifique, furent aussi des lauréats de ce prix prestigieux.

Je veux bien sûr remercier tous les membres (anciens et actuels) de mon laboratoire : étudiants, doctorants, post-doctorants, techniciens, assistante.  Ce sont eux qui ont conçu avec moi les projets de recherche et réalisé toutes les expériences qui nous ont permis de faire les découvertes incroyables que nous avons pu réaliser ces dernières années. Ces chercheurs qui viennent des quatre coins du monde et se dévouent corps et âme pour répondre aux questions biomédicales importantes et sans réponse et faire ainsi progresser la recherche biomédicales et la santé. J’ai la chance de travailler avec des gens qui, en plus d’être de bons chercheurs, sont formidables sur le plan humain: chaleureux, généreux, amicaux.  C’est un plaisir de travailler avec eux.

Je voudrais remercier mes mentors.  Mes professeurs de l’enseignement secondaire qui m’ont transmis la soif du savoir et le goût d’apprendre. Les professeurs Renaud Beauwens et Gilbert Vassart qui m’ont initié à la recherche au cours de mes premières années de médecine.  Ils ont toujours été là pour me soutenir et m’encourager depuis plus de 30 ans! Je remercie Marc Parmentier, mon promoteur de thèse, qui m’a enseigné tellement de choses durant ces années. Je remercie Elaine Fuchs, mon mentor de postdoctorat, qui m’a initié à la recherche sur les cellules souches et m’a tellement appris sur plan scientifique et humain et avec laquelle j’entretiens une relation d’amitié sincère.

 

Ik wil de Université Libre de Bruxelles en alle rectoren, vicerectoren en decanen die mij de afgelopen jaren van ganser harte hebben gesteund bedanken. Ik wil ook Marie-José Simoen en vervolgens Véronique Halloin, de algemeen secretarissen van de FNRS, bedanken voor hun voortdurende steun vanaf mijn doctoraat tot op heden.

Ik wil de Belgische onderzoeksfinancieringsagentschappen (FNRS, TELEVIE, WELBIO, PAI, Waals Gewest), internationale agentschappen (ERC, EMBO, HFSPO, Marie Curie), liefdadigheidsstichtingen (Stichting tegen Kanker, Stichting Baillet Latour, Stichting Bettencourt Schuller, Fonds Erasme, Stichting ULB, Pierre Drion en de Stichting Julie and Françoise Drion), en de beschermheren die mij al die jaren met de grootste vrijgevigheid hebben gesteund. Zonder al deze mensen, stichtingen, instellingen hadden we de wetenschap die we hebben ontwikkeld en die vandaag de Francqui-prijs krijgt, niet kunnen verwezenlijken.

Finalement, je remercie ma famille pour tout ce qu’elle a fait pour moi. J’ai eu la chance d’avoir des parents aimants, qui m’ont enseigné le goût d’apprendre. Ma mère qui a toujours été là pour moi et qui m’a transmis sa passion pour la médecine, la lecture et les plantes. Mon père, mon premier fan, qui me téléphone encore presque tous les jours pour prendre des nouvelles, m’encourage et est toujours d’un enthousiasme débordant vis-à-vis de mes recherches. Mes frères, avec qui j’ai passé tellement de bon moments à débattre et écouter de la musique.  J’ai l’immense chance d’avoir rencontré la femme que j’ai épousée. Une personne extraordinaire avec qui je vis maintenant depuis plus de vingt-cinq ans, qui s’occupe de notre famille le mieux du monde et avec qui nous avons fait deux enfants merveilleux. Mes enfants Maxime et Charly, que j’aime plus que tout et dont je suis tellement fier, aussi fier que mes parents étaient fiers de moi.  Je voulais aussi remercier mes amis et mes amies qui jouent un rôle important dans ma  vie. Les longues heures à discuter, à rigoler, et à écouter de la musique sont un plaisir immense pour moi.

Je voudrais terminer par une demande formelle à nos décideurs politiques d’augmenter le budget de la recherche fondamentale. Tout le monde aujourd’hui est bien conscient qu’il est essentiel de continuer nos efforts pour refinancer celle-ci ainsi que les universités belges pour être plus compétitifs par rapport aux autres pays européens et aux Etats-Unis. La tentation sera grande, et sans doute d’autant plus pressante d’ici quelques mois, de privilégier le financement d’autres activités aux dépens de la recherche fondamentale, comme nous avons pu nous en rendre compte pour le budget européen de la recherche, même si des ajustements de dernière minute ont été réalisés. Malheureusement, cette vision à court terme aura des effets négatifs désastreux sur le long terme. Nous avons besoin de la recherche fondamentale pour faire progresser nos connaissances et servir de fondement à la recherche appliquée qui sera source d’emplois et de création de nouvelles richesses. Sans la recherche fondamentale en amont, il n’y aura plus de recherche appliquée en aval.

Sire, excellenties, mijnher de voorzitter, dames en heren, il dank U allen van harte.